درمان بیماری واریس پا و رگ های عنکبوتی

رگ‌های عنکبوتی و واریس صورت و پا (گشاد شدن رگ‌ها) عارضه‌هایی هستند که بسیاری از بزرگسالان به آنها دچار می‌شوند. این رگ‌های بیش از اندازه بزرگ بیشتر روی پا به‌چشم می‌خورند و همگام با افزایش سن وضوح بیشتری می‌یابند. این بیماری که در میان زنان شیوع بالاتری دارد، بیش از نیمی از بزرگسالان را درگیر می‌کند. در ادامه این متن نکته‌های مهمی را در مورد رگ‌های عنکبوتی و واریس توضیح می‌دهیم و سعی می‌کنیم با ارائه چند تصویر آگاهی بیشتری را در مورد این بیماری شایع، شکل ظاهری آن، عوارض واریس ،دلایل بروز و درمان آن ایجاد کنیم.

منظور از رگ‌های عنکبوتی چیست؟


رگ‌های عنکبوتی (با اصطلاح پزشکی تلانژکتازی) مجموعه‌ای از رگ‌های بسیار ظریف خونی هستند که در نزدیکی سطح پوست ایجاد می‌شوند. این رگ‌ها غالباً قرمز، آبی یا بنفش رنگ و شبیه به تار عنکبوت هستند که بیشتر روی صورت و پا دیده می‌شوند.

واریس چیست


منظور از واریس پا (گشادی رگ یا اتساع عروق) رگ‌های بیش از اندازه بزرگی است که عموماً روی پا به‌چشم می‌خورد. رگ‌های گشاد شده معمولاً آبی، بنفش یا همرنگ پوست هستند و به‌صورت رگ‌هایی برجسته، پیچ خورده و گشاد شده نمود می‌یابند که گاهی برجستگی آنها را از روی سطح پوست می‌توان لمس کرد.

دلایل ایجاد شدن رگ‌های عنکبوتی و ابتلا به واریس


ناهنجاری‌های ساختاری رگ‌های خونی منجر به واریس و رگ‌های عنکبوتی می‌شود. سیاهرگ‌ها خون را از دیگر بخش‌های بدن به قلب برمی‌گردانند و وجود مجموعه‌ای از دریچه‌های یک طرفه مانع بازگشت جریان خون می‌شود. این دریچه‌ها به‌دلایل گوناگون آسیب می‌بینند و درنتیجه جریان برگشتی خون در سیاهرگ‌ها ممکن می‌شود. در اثر انباشته شدن خون فشار داخل سیاهرگ‌ها افزایش می‌یابد و دیواره رگ ضعیف می‌شود. تراکم خون و اتساع سیاهرگ‌های آسیب دیده باعث ابتلا به بیماری واریس (گشاد شدن رگ‌ها) و ایجاد رگ‌های عنکبوتی می‌شود.

ابتلا به واریس و رگ‌های عنکبوتی


واریس و رگ‌های عنکبوتی در میان بزرگسالان، به‌ویژه بانوان، بسیار شایع است. عامل‌های خطر گوناگونی احتمال ابتلا به این عارضه‌ها را افزایش می‌دهد که از جمله آنها می‌توان به سن بالا، نشستن/ ایستادن طولانی مدت، چاقی، بارداری، هورمون درمانی (HT)، مصرف قرص‌های ضدبارداری، صدمه دیدن، سابقه جراحی عروق، سابقه لخته شدن خون و وراثت اشاره کرد. راهی برای جلوگیری از واریس وجود ندارد، ولی با انجام برخی کارها می توان احتمال ابتلا به این مشکل را کاهش داد.

علائم واریس و رگ‌های عنکبوتی


واریس و رگ‌های عنکبوتی غالباً با هیچ گونه نشانه یا علامتی به‌جز ظاهر ناخوشایند رگ‌های گشاد شده همراه نیستند. بااین حال برخی بیماران به‌دلیل گشاد شدن رگ‌ها با علائم واریس پا مانند ورم، ضربان داشتن، درد، سوزش، خارش، سنگینی، گزگز یا گرفتگی پا روبرو می‌شوند. علایم واریس غالباً پس از ایستادن یا نشستن طولانی مدت تشدید می‌شود. به‌علاوه پوست ناحیه گاهی قهوه‌ای رنگ یا زخم می‌شود و نیاز به درمان زخم واریس احساس میگردد.

عوارض واریس و رگ‌های عنکبوتی


اگرچه ابتلا به واریس و رگ‌های عنکبوتی به‌ندرت به‌بروز عوارض جدی دامن می‌زند، اما پوست برخی بیماران زخم می‌شود. این زخم‌های باز معمولاً روی پایین پا ایجاد می‌شود و گاهی به عفونت‌های بافت نرم می‌انجامد. گروهی از بیماران مبتلا به علایم واریس با لخته شدن خون درون رگ‌ها (ترومبوفلبیت سطحی) مواجه می‌شوند. خونریزی موضعی نیز از عوارض احتمالی واریس است.

تشخیص واریس و رگ‌های عنکبوتی


پزشک با معاینه دقیق ناحیه‌های تغییر شکل داده، معمولاً پاها، واریس و رگ‌های عنکبوتی را تشخیص می‌دهد. این معاینه بررسی چشمی و لمس ناحیه‌های مشکوک را شامل می‌شود. پزشک ناحیه‌های قرمز، متورم، تغییر رنگ داده و زخم‌های پوستی را به دقت بررسی می‌کند. هر چند اکثر موارد واریس و ورم پا در واریس و رگ‌های عنکبوتی نیازی به درمان ندارد، اما در صورت بروز علائم و همچنین بهبود ظاهر و زیبایی باید برای درمان اقدام نمود. به‌علاوه درمان‌های خانگی متعددی برای تسکین بعضی از علائم وجود دارد. به کمک این اقدام‌های محافظه‌کارانه یا نگهدارنده می‌توان از بروز عوارض احتمالی پیشگیری کرد.

درمان


جوراب مخصوص واریس

جوراب مخصوص واریس یا جوراب فشاری مداخله‌ای آسان است که به عنوان یک درمان خانگی واریس پاها به کار برده می‌شود. جوراب فشاری با افزایش فشار در پاها گردش خون را افزایش می‌دهد. این جوراب در انواع گوناگون و قدرت‌های فشاری متفاوت تولید می‌شود. پزشک نوع مناسب را به هر بیمار معرفی می‌کند. این جوراب‌ها معمولاً در داروخانه‌ها و فروشگاه‌های لوازم پزشکی فروخته می‌شود.

مرکز تخصصی موی رنسانس بهره‌گیری از روش‌های تشخیص و درمان پیشرفته و با اتکا به همکاری متخصصان باتجربه، بهترین روش درمان را متناسب با شرایط هر بیمار برای تسکین علائم واریس و رگ‌های عنکبوتی ارائه می‌دهد. متخصصان ما نهایت دقت و سعی خود را به کار می‌بندند تا برنامه درمانی منحصر به فرد و اختصاصی را متناسب با نیازها و شرایط خاص هر بیمار تهیه کنند. ما وظیفه خود می‌دانیم تا بیماران را از روش‌های درمان گوناگون مطلع کنیم تا خود بتوانند تصمیم‌هایی آگاهانه را در زمینه درمان خود اتخاذ کنند. ما در مرکز تخصصی موی رنسانس با ارائه تکنیک‌های مدرن گوناگون و تجویز داروهای تایید شده به بیماران کمک می‌کنیم تا بهترین روش را انتخاب کنند.

اسکلروتراپی

مدیریت محافظه کارانه واریس و رگ‌های عنکبوتی در خانه گاهی نتایج مطلوب به دست نمی‌دهد. در صورت موفقیت‌آمیز نبودن درمان‌های خانگی باید با توجه به محل و میزان گشادی رگ‌ها از عمل‌های پزشکی تخصصی‌تر بهره جست. این عمل‌ها غالباً به‌دلایل زیبایی انجام می‌شود. اسکلروتراپی عمل رایجی است که می‌توان آن را در مطب پزشک انجام داد. این عمل برای ازبین بردن اکثر رگ‌های عنکبوتی و بعضی موارد واریس بسیار کارآمد است. پزشک در طول این عمل که نیاز به‌هیچ گونه بی‌حسی نیز ندارد، محلول مایعی را مستقیماً درون رگ آسیب دیده تزریق می‌کند و در نتیجه آن رگ متلاشی و در نهایت از بین می‌رود. به‌منظور دستیابی به‌نتایج بهینه باید چند جلسه درمان انجام شود. کبودی، ورم، خونریزی، عفونت و تغییر رنگ پوست از اثرهای جانبی احتمالی اسکلروتراپی به شمار می‌رود.

درمان با لیزر

لیزر درمانی عمل دیگری با قابلیت انجام در مطب پزشک است که گاهی اوقات به‌عنوان مکمل اسکلروتراپی به منظور به دست آوردن بهترین نتیجه مورد استفاده قرار می‌گیرد. لیزر درمانی بیشترین تاثیر را بر روی رگ‌های عنکبوتی و رگ‌های گشاد شده بسیار ظریف دارد. به‌علاوه این روش برای بیمارانی مناسب است که تمایلی به استفاده از سوزن ندارند، البته پزشک معالج همواره بهترین روش درمان را متناسب با شرایط و نیازهای بیمار معرفی می‌کند. در لیزر درمانی از پرتو نور متمرکزی استفاده می‌شود که رگ‌های خونی مورد نظر را گرم می‌کند و به آنها به گونه‌ای آسیب می‌زند تا در نهایت از بین بروند. ورم یا قرمزی جزیی اطراف ناحیه تحت درمان، تغییر رنگ پوست، تاول و به‌ندرت زخم شدن از اثرهای جانبی احتمالی لیزر واریس است. اخیراً از آی پی ال نیز برای درمان رگ‌های خونی استفاده می‌شود. در آی پی ال پالس‌هایی از نوارهای نوری متفاوت به ناحیه‌های هدف تابانده می‌شود.

جراحی رگ

موارد شدیدتر واریس و رگ‌های عنکبوتی را باید با جراحی درمان کرد. پزشک در مورد عمل‌های گوناگون جراحی موجود با بیمار صحبت می‌کند تا بهترین روش را با توجه به خواسته وی انتخاب کند. بریدن و بستن رگ‌های آسیب دیده یکی از عمل‌های جراحی ممکن است که از راه ایجاد برش‌های کوچک در پوست انجام می‌شود.

بریدن و بستن رگ‌ها غالباً نتایج موفقیت‌آمیزی را در فرونشاندن علائم و بهبود ظاهر رگ‌های گشاد شده به‌دست می‌دهد. این عمل تحت بی‌حسی ستون فقرات یا موضعی یا بیهوشی عمومی در بیمارستان یا مرکز جراحی سرپایی انجام می‌شود. به‌ندرت لازم است تا بیمار شب را در بیمارستان بستری شود. بهبود کامل معمولاً دو تا چهار هفته زمان می‌برد. عفونت، خونریزی، به‌جا ماندن اثر زخم، آسیب دیدگی عصبی، لخته شدن خون در رگ‌های عمقی یا واکنش شدید به داروی بی‌حسی از عوارض احتمالی جراحی رگ محسوب می‌شود.

لیزر اندوونوس

درمان واریس با لیزر اندوونوس عمل جراحی با تهاجم حداقل است که در آن نور لیزر از درون فیبر بسیار ظریف قرار داده شده داخل رگ مورد نظر تابیده می‌شود تا رگ منقبض شود. تقبل هزینه لیزر واریس پا و میزان موفقیت اولیه این روش ۹۸ درصد است. این عمل به‌صورت سرپایی و تحت بی‌حسی موضعی یا با مصرف آرام‌بخش‌های ملایم انجام می‌شود. درمان با لیزر اندوونوس نسبت به جراحی رگ درد کمتر و دوران بهبود کوتاه‌تری دارد.

رادیوفرکوئنسی ابلیشن

رادیوفرکوئنسی عملی با تهاجم حداقل و مشابه درمان با لیزر اندوونوس است که در آن به‌جای استفاده از نور لیزر، کاتتر درون رگ قرار داده می‌شود و انرژی رادیوفرکوئنسی برای گرم کردن و انقباض رگ مورد نظر به‌کار برده می‌شود. این روش نیز در مقایسه با جراحی بریدن و بستن رگ درد کمتر و دوران بهبود کوتاه‌تر دارد.

تغییر شیوه زندگی

با برنامه ورزش منظم و کاهش وزن می‌توان علائم رگ‌های عنکبوتی و واریس را بهبود داد. بیماران باید از ایستادن و نشستن طولانی مدت خودداری کنند و برای افزایش گردش خون و کاهش ورم، پاها را هنگام نشستن یا خوابیدن بالا بگذارند.

پیشگیری از واریس و رگ‌های عنکبوتی


اگرچه همواره نمی‌توان به‌طور کامل از بروز واریس و رگ‌های عنکبوتی پیشگیری کرد، به کمک اقدام‌های گوناگون می‌توان احتمال ابتلا به این عارضه‌ها را کاهش داد. توصیه‌های زیر برای پیشگیری از این بیماری‌ها مفیداند:

  • تمرین و ورزش برای واریس پا به طور منظم
  • حفظ تناسب اندام و داشتن وزن مناسب
  • خودداری از نشستن یا ایستادن طولانی مدت
  • نینداختن پاها روی یکدیگر هنگام نشستن
  • بالا گذاشتن پاها هنگام استراحت و خوابیدن
  • خودداری از پوشیدن لباس‌های جذب و تنگ در اطراف کمر، کشاله ران و پا